Skip to main content

Sezonowy alergiczny nieżyt nosa

Pleśnie są inną grupą powszechnie występujących alergenów, wywołujących dolegliwości oddechowe. Są mikroskopijną formą pasożytniczej rośliny niekwiatowej, znanej jako grzyb. Podobnie jak inne grzyby, pleśnie nie mają korzeni, łodyg, liści i chlorofilu. W związku z tym żywią się innymi roślinami i materiałem pochodzenia zwierzęcego. Dobrze znane ze szkodliwego wpływu na żywność, pleśnie znakomicie rosną na ziarnach zbóż i kukurydzy, stwarzając trudności w regionach rolniczych, specjalizujących się w ich produkcji. Pleśnie rozprzestrzeniają się przez uwalnianie zarodników, które podobnie jak w wypadku pyłków, rozpylane są przez wiatr.
Wiele regionalnych szpitali przygotowuje komunikaty o aktualnej zawartości pyłków i zarodników w atmosferze, ogłaszane w środkach masowego przekazu.
Stężenie pyłków mierzone jest zawartością ich cząstek w jednym metrze sześciennym powietrza, zbieranego przez okres 24 godzin. Służą do tego powleczone na przykład parafiną szklane pałeczki lub płytki, natomiast rodzaje pyłków identyfikowane są pod mikroskopem. Ich stężenie w ciągu sezonu waha się zwykle w granicach od dwustu do pięciuset w metrze sześciennym. Gdy zawartość pyłków w powietrzu przekracza liczbę sto, dolegliwości pojawiają się u większości alergików.
Należy pamiętać o tym, że komunikaty poranne dotyczą sytuacji z dnia poprzedniego i niekoniecznie odzwierciedlają to, co może przynieść nowy dzień. Opracowywane są także komunikaty dotyczące zawartości pleśni, opierające się na danych uzyskanych za pomocą specjalnych urządzeń, jednakże są one rzadziej podawane do wiadomości.

ALERGIE WYSTĘPUJĄCE PRZEZ CAŁY ROK
Sezonowy alergiczny nieżyt nosa może być wywołany przez pyłki traw, drzew i chwastów, a także przez zarodniki pleśni. W USA za większość przypadków sezonowego alergicznego nieżytu nosa odpowiedzialna jest ambrozja. Objawy są najbardziej zaostrzone w okresie pylenia roślin. W różnych regionach wypada ono w różnym czasie. Poniższe dane mogą posłużyć za bardzo ogólne wskazówki, dotyczące alergii sezonowych. Wiosenny alergiczny nieżyt nosa (od lutego do maja) spowodowany może być nadwrażliwością na pyłki jesionu, brzozy, cyprysu, wiązu, klonu, dębu, topoli, platana i orzecha. Objawy alergiczne, występujące późną wiosną (od kwietnia do połowy czerwca), zwykle wywoływane są przez pylące w tym czasie trawy, na przykład trawy ogrodowe, kostrzewę, tymotkę.
U schyłku lata i wczesną jesienią (od połowy sierpnia do października) odpowiedzialne są za nie pyłki ambrozji i blisko z nią spokrewnionych chwastów. Pyłki kwiatów wonnych i o jasnym zabarwieniu, takich jak róże, nie są rozpylane przez wiatr. Przyczepiają się one do powierzchni ciała ptaków, do odwłoków pszczół i insektów, które w ten sposób przenoszą je z jednych roślin na inne. Dlatego te rodzaje kwiatów rzadko wywołują odczyny alergiczne.